Zie ook het handje van Marcus.
Eerlijk gezegd is dit een toeval-foto. De interesse gaat vooralsnog maar één kant op: van Marcus naar Lucas. Marcus ligt tijdens het nemen van deze foto in de weg van wat Lucas wil doen: omrollen.
… om Hanke te ontlasten hebben we de kinderwagen van Daphne en Victor geleend. Hier lopen we met zijn allen op de Waalsdorpervlakte.

De jaloerse blik van Lucas doet vermoeden dat hij zielig is. DIT is wat Lucas goed kan.

Imme op de buik, Lucas lekker rondrennen, -4 graden Celcius, de zonsopgang op de Waaldorpervlakte.
Vandaag hebben we dan de bevestiging binnen dat Lucas (en eigenlijk Joris) eindelijk (na drie eerdere pogingen) geslaagd is (zijn) voor het Voorgezette Elementaire Gehoorzaamheid-examen op 21 november j.l.
Het bewijs:

Een aantal tandjes van Imme staan op springen… In haar bovenkaak is er inmiddels eentje door, maar nog twee andere zijn duidelijk door haar (dunne) tandvlees te zien. Gevolg is dat we de laatste dagen nogal vroeg (moeten) opstaan. Hieronder een foto om 6:30 uur, terwijl het voor ons normale opsta-tijd is valt Imme eindelijk in slaap.

Ons hondje heeft kennelhoest! Dit betekent dat hij een antibioticakuur moet volgen, niet met andere hondjes mag spelen en flink verwend moet worden met makkelijk verteerbare kost als rijst en kipfilet. Zielig…
Vlak voordat we op vakantie gingen hebben we voor de tweede keer het VEG (Voortgezette Elementaire Gehoorzaamheid)-examen gedaan met Lucas. Vanavond was de diploma-uitreiking. De vorige keer werden we met stip laatste met 49 van de 80 punten, dit keer hadden we maar liefst 62 punten.
Dit is helaas niet genoeg om een diploma te mogen ontvangen, hiervoor is namelijk 65 punten nodig en zelfs 70 punten voor deelname aan de vervolgcursus.


Vanochtend zijn we bij Martijn en Irma vertrokken om onze gehuurde chalet in Lauerz, zo’n 250 km rijden naar het oosten, te betrekken.
Lucas kon hier vrij naar binnen en naar buiten lopen, maar trouw als hij is bleef hij in de buurt de wacht houden.


Vandaag was ook weer de dag van de bakfiets. Om de City-Pier-City-loop te vermijden zijn Joris en Lucas dit keer niet naar de Waalsdorpervlakte gegaan, maar naar de Scheveningse Bosjes… in de bakfiets. Vanwege het mooie weer en de CPC was het druk op straat en hadden Joris en Lucas veel bekijks. Lucas liet zijn waardering blijken door veel te blaffen en zo nóg meer aandacht te trekken.
En eind van de middag hebben we een familie-tocht gedaan richting Maraat, Inge en Noortje (zie ook volgende post). Bakfiets met Lucas en Joris, Kronan met Hanke en Imme in de babybjörn. Gezellig allemaal.

Lucas prinsheerlijk in het zonnetje.

Lucas ligt vol vertrouwen onder het bureau terwijl Joris werkt.
Zaterdag hebben we met z’n allen een uitgebreide wandeling over de Waalsdorpervlakte gemaakt. Het zonnetje scheen, dus camera mee.
Resulterend in een ‘fotoboek’.
Â
Het filmpje gemaakt toen Lucas en Karel lekker samen over de Waalsdorpervlakte aan het racen waren (vorige week).
Klik op de foto om het filmpje te starten.
Hierbij het bewijs dat Lucas een SOCIALE huis hond is.
Wij kunnen dus niet meer volhouden dat hij niet gesocialiseerd is.
Na het incident van woensdag ziet Lucas er zo uit. Best tevreden. Volgens ons weet Lucas al niet meer wat er gebeurd is.
 
Gistermiddag maakte Joris een fout door Lucas los te laten lopen in de Cantaloupenburg.
Resultaat: Lucas zag 50 meter verderop – aan de andere kant van de Prinses Mariestraat – een hond waartegen hij tekeer wilde gaan. Hij zette het op een rennen en dat veranderde niet meer ondanks hard geroep van Joris.
Op het moment dat Lucas de straat over stak kwam er een auto aan, die Lucas een tik gaf, meteen remde en erg geschrokken was. Lucas viel, maar kwam niet onder de auto terecht.
Na zorgvuldige inspectie van Lucas bleek de schade beperkt te zijn tot schrik bij zowel bestuurder van de auto, Lucas en Joris.
Joris en Lucas zijn ‘s avonds zelfs nog naar de hondencursus gegaan. Ook daar hebben enkele experts nog een check gedaan op het gestel van Lucas, maar ook zij konden niets ongewoons vinden.
Lucas mag dus nooit meer los door onze buurt lopen.