Archief van de categorie 'Algemeen'

7 juli 2017
28 april 2017

Maaswijkstraat by night

Auteur: Joris
10 april 2017

Heerlijk kerst

Auteur: Joris
24 december 2016
3 september 2016
31 december 2015

Red Bull Knock Out

Auteur: Joris
29 november 2015
25 juli 2015

Scheveningen in de zomer

Auteur: Joris
2 februari 2015

Tussenstand verbouwing

Auteur: Joris
16 augustus 2013
3 augustus 2013

Tussenstand

Auteur: Joris
1 augustus 2013
28 juli 2013
27 juli 2013

De verbouwing is gestart

Auteur: Joris
19 juli 2013
26 januari 2013
15 januari 2013

Vaderdagkijkdoos

Auteur: Joris
17 juni 2012

Cupcakes

Auteur: Joris
15 januari 2012

Ons nieuwe boek direct ten uitvoer gebracht. De kleine monstertjes zijn aardig gelukt.

 

20120115Cupcakes

10 december 2011

20111210NieuweKastLEEG

 

Met heel veel dank aan JW.

Villa Lovina

Auteur: Joris
2 juli 2011

Wat een fantastische plek is dit geweest. Vandaag gaan we verder naar Ubud.

 

20110702AfscheidVillaLovina

27 mei 2011

@muscom_nl vanmiddag leuk interview gehad met @surfsuus over #we blog. Hoop op iets moois.

9 mei 2011

Het eerste wat M. met een iPhone doet is in zijn mond steken: digitale evolutie.

7 mei 2011

@famschenk Waar, maar ik denk dat we er alledrie verstandig mee omgaan. Wij gaan er in ieder geval zo mee door. #familieblogs #muscom_nl

6 mei 2011

@famschenk ah, lopen we elkaar toch net mis in @muscom_nl. Wij waren er gisteren. Leuk geworden, hè?

5 mei 2011

Wat ontzettend leuk in @muscom_nl, met name het W.E. Blog-huisje. Gek en cool tegelijkertijd om onszelf te zien en horen.

4 mei 2011

Zoon twittert denkbeeldig mee met z’n knuffeleendje.

4 mei 2011

Buitengewoon benieuwd naar tentoonstelling #we blog in museum voor communicatie #muscom nog steeds niet geweest.

Iets te hard

Auteur: Joris
25 maart 2011
17 december 2010
Snowboarder op Scheveningen 17 december 2010
12 juli 2009

J: Net op strand gegeten. Toch nog lekker weer.

Twitter

Auteur: Joris
12 juli 2009

Per vandaag is Twitter gekoppeld aan onze site. Kleine tekstuele berichtjes vanaf de mobiele telefoon/sms worden nu ook op de site geplaatst. Helaas is het (nog) niet mogelijk ook zojuist gemaakte foto’s direct te publiceren.

Zie ook www.twitter.com/jorishoogerwerf

11 november 2007

Voor ons lunch, voor Hajo, Gina, Adriaan en Elise nog ontbijt… in de pannenkoekenboerderij van Meijendel.

IJsland

Auteur: Joris
9 september 2007

De foto’s zijn online geplaatst.

… Thingvellir

Auteur: Joris
7 september 2007

Het einde van onze tocht komt in zicht, we zijn op 70 kilometer van Reykjavik aangekomen en zullen vandaag de cirkel dichtrijden. De dag bracht wat minder natuurgeweld, maar des te meer cultuur. We zijn naar Thingvellir gereden. Hier zetelde het vroegere parlement van IJsland en is de onafhankelijkheid verklaard. Het gebied ligt op een scheidslijn van tectonische platen. Op onderstaande foto zie je de wand hiervan. IJsland wordt twee centimeter per jaar breder en het lijkt hier te gebeuren.

Net als in Namibië hebben we een kleinere auto gehuurd dan velen denken nodig te hebben.

En toen kwamen we aan in Reykjavik. Nadat we de auto hadden ingeleverd en we in ons hotel waren ingecheckt hebben we een rondje Reykjavik gelopen. Eerst naar de vermeende en vervolgens werkelijke locatie van het Arní Magnusson Instituut waar de oude schriften, Edda en saga’s tentoongesteld worden om vervolgens de halve stad af te lopen naar het politiebureau om onze parkeerboete in Akureryri te betalen. Het bleek dat je dit ook bij de eerste de beste bank kan doen, maar ja, eigenwijs als we zijn…

Zaterdagochtend vliegen we om 7:55 en worden we gewekt om 4:00, ontbijten we om 4:30 en vertrekken we naar het vliegveld om 5:00. Het einde van een onvergetelijke vakantie. Een aanrader voor iedereen die wil wandelen, van natuurgeweld houdt en niet in de zon wil luieren.

6 september 2007

Het weer sloeg om naar regen. We moesten de hele tocht langs de zuidkust (vanaf Kirkjubaejarklaustur naar het westen) in de wolken afleggen. Het uitzicht ontbrak. We hebben er gebruik van gemaakt door vele kilometers af te leggen om meer tijd in Reykjavik te hebben op vrijdag. Het eerste belangrijke natuurgeweld is Skogafoss. Zoals bij alle watervallen kun je hier zo dichtbij komen als je wilt.

En Imme: ALTIJD lachen. We hadden de kunst van Imme-inpakken geperfectioneerd. Babybjörn, cover erover, fleece-deken om haar benen in de cover, muts en capuchon en Imme vond alles best.

De vele kilometers van vandaag brachten ons zelfs helemaal naar Gullfoss en Geysir respectievelijk een enorme waterval en de grote geisers van IJsland.

Al het gelach van Imme leverde ook een mooie shot van haar gebit op. Hier zijn haar zes tandjes duidelijk te zien.

De Geysir-geiser zelf spuit niet meer uit zichzelf, alleen met zeepsop om de oppervlaktespanning te verlagen kan hij nog verleid worden 60 meter hoog te spuiten. In dit gebied zijn meerdere geisers en vulkanische activiteit te zien. Strokkur, het kleine broertje van Geysir, spuit nog iedere 5 minuten tot een hoogte van 30 meter. Op onderstaande foto niet duidelijk te zien met de grijze wolk als achtergrond, maar als je ernaast staat weet je wat er gebeurt.

En Imme maar lachen en blij zijn.

Vatnajökull

Auteur: Joris
5 september 2007

Vandaag totaal anders dan de rest van onze vakantie. Sneeuw, ijs, gletsjers, warme kleding, zwemvesten! De dag begint uitzonderlijk goed met zon en windstilte. Het zicht op de gletsjers is nog mooier dan gisteren. We zijn weer vroeg uit Brunhol vertrokken langs de zuidkust naar Jökulsarlòn, het ijsmeer waar James Bond in Tomorrow Never Dies in zijn onzichtbare auto rijdt.

De tocht langs de zuidkust is fenomenaal. Zowel de wensen van Hanke als van Joris worden vervuld. Hanke de zee, kust en uitgestrektheid, Joris de bergen. Jökulsàrlon is het resultaat van een terugtrekkende gletsjer, die voorheen in zee liep en nu een paar honderd meter landinwaarts eindigt in een 200 meter diep meer. De van de gletsjer afbrekende ijsschotsen drijven hierin rond richting zee. Op het zwarte strand is het contrast met de ijsschotsen dan ook groot.

IJslanders zijn ook ondernemers. We kunnen een boottocht maken. Als haringen worden we in een drijvend tonnetje gestopt. Hier worden we voor het eerst sinds anderhalve week geconfronteerd met andere toeristen als blijk van het feit dat we dichterbij Reykjavik komen. Het is wel weer prachtig om door de ijsschotsen te varen. Imme voor het eerst een zwemvestje aan.

Maar nadat dat uitging werd ze gelukkiger en kon ze lachen om het uitzicht op de gletsjers, bergen, ijsschotsen en zeehonden om haar heen.

Op de achtergrond Jökulsàrlon en de bijbehorende gletsjer Bredamerkurjökull.

Verder rijdend naar het westen komen we bij het nationale natuurpark Skaftafell. Hiervandaan lopen vele wandelpaden de bergen in, onder andere naar Svartifoss. Hier worden voor het eerst de wegen van Hanke en Joris gescheiden. Hanke loopt met Imme naar Svartifoss en Joris gaat met cramp-ons en gids de Svinafellsjökull op.

Van een afstandje ziet al het wits er sneeuwachtig uit, maar het blijkt hard ijs te zijn, alleen de toplaag is door smelting wat broos, maar de rest is massief helder blauw ijs. Zes keer zo compact als Nederlands natuurijs als gevolg van de enorme druk in de gletsjer. Wanten waren geen verplicht onderdeel, maar zonder was het niet gegaan: het was koud!

Door het wegstromende smeltwater worden allerlei afvoerputten gecreëerd. Op onderstaande foto is het een tunneltje van enkele meters waardoor we kunnen lopen én ín het ijs kunnen kijken.

Aangekomen in Kirkjubaejarklaustur stroomt de adrenaline nog door onze bloedvaten. Dit was weer een topdag.

4 september 2007

Helaas laten we Egilstadir weer achter ons en rijden we naar het zuiden langs de oost fjorden naar Brunhol iets voorbij Höfn. Een meanderende weg, want de kustlijn van de fjorden wordt gevolgd. We doen het rustig aan en genieten van de panorama’s.

Pappa en Imme aan het spelen:

De fjorden zijn zoals fjorden horen te zijn: stijl, hoog en diep. Machtige natuur.

In Höfn komen we voor het eerst politie tegen en maar meteen een paar auto’s. Ze rijden rondjes in het dorpje van 1000 mensen. Het waait hier vandaag enorm hard, zo hard dat zelfs watervallen weer omhoog geblazen worden.

Maar wat we ook zien is bijna niet met een foto te tonen. We zien Vatnajökull, een enorme ijsvlakte (zo groot als Nederland) is gevangen tussen de bergen en lijkt over te stromen in de dalen. We zien uit ieder dal een enorme gletsjer naar beneden komen. Dit is een formidabel gezicht. Van rechts naar links Fláajökull, Heinabergsjökull en Skálafellsjökull.

De foto doet echter absoluut geen recht aan het spectakel.

Lögurinn

Auteur: Joris
3 september 2007

Na een dag van rijden gisteren, vandaag een dag van wandelen rond het meer Lögurinn. Aan het begin van het meer waterval Hengifoss. Mooie waterval, maar van dit soort zijn er nog veel meer. Wat zo interessant was: ten eerste de wandeling, maar ten tweede de rotsformaties. Veel basaltkolommen en duidelijk op de foto zichtbare rode aslagen waarop weer nieuwe lagen lava ontstaan. De rode kleur ontstaat door oxidatie en verbranding van de toplaag bij “verse/hete” lava.

Imme is op prachtige plekken geweest, verschoond en gevoed.

Aan de zuidzijde van het meer staat het grootste bos van IJsland. Alle 54 typen bomen zijn geplant, het bos zelf is nou niet zo schrikbarend groot volgens Nederlandse maatstaf, maar voor IJslanders is dit een belangrijke vakantiebestemming geworden. IJsland heeft vrijwel geen bomen meer, dit komt door de kleine ijstijd 2500 geleden met z’n terugtrekkende gletsjers en vervolgens de houtkap door de Vikingen zo’n 1000 jaar geleden.

Imme ontmoet wederom nieuwe diersoorten in Egistadir.

Tekst

Myvatn > Egilstadir

Auteur: Joris
2 september 2007

We konden geen genoeg van Myvatn en haar omgeving krijgen. We kunnen je aanraden langer te blijven als je daar de gelegenheid voor krijgt. Maar wij gingen verder over de hoogvlakte naar Egilstadir. Onderweg daalde de temperatuur ineens naar 2 graden boven nul en begon het zowaar te sneeuwen. De hier voorkomende rendieren hebben we helaas niet meer gezien. In Egilstadir staat het Guesthouse Egilstadir en dat is een aanrader voor iedereen die in de buurt is. Vandaag hadden we nog tijd om naar Borgarfjördur te rijden; hier wordt geacht de hoofdstad van de elven te zijn, maar vooral interessant is de ruige natuur, de hoge besneeuwde bergen die direct in zee lopen.

Egilstadir ligt aan Lögurinn, een langgerekt meer of eigenlijk brede rivier. Onderstaande foto is vanuit onze hotelkamer genomen.

Asbyrgi

Auteur: Joris
1 september 2007

Vandaag hebben we een rondje gereden. Eerst naar het noorden, weer Husavik, om vervolgens naar het meest noordelijke punt te gaan waar we ooit geweest zijn: Máná in het noorden van Tjörnes. Op het “strand” van Lónsós pakken we een beetje pikzwart zand in voor Helen. Ons doel was Asbyrgi, een hoefijzervormige canyon. De eerste Vikingen dachten dat Sleipnir, het vliegende paard van Odin, hier één van zijn acht benen had neergezet.

De canyon is ontstaan na een enorme stortvloed van smeltwater na een vulkaanuitbarsting op Vatnajökull. Wij hebben er vooral erg mooi gewandeld: op het hoogliggende binnenste deel van het “hoefijzer”. Hieronder Hanke op het uitsterste puntje hiervan.

Een onverharde weg naar het zuiden bracht ons vervolgens bij drie watervallen, Hafragilsfoss, Dettifoss en Selfoss. Op de onderstaande foto is Dettifoss, de bekendste en makkelijkst te bereiken van de drie.

De dag was nog niet voorbij. Bij Myvatn is het complex Myvatn Nature Baths gebouwd. Hier kun je in het thermische sulfurhoudende water zwemmen. Het schijnt goed te zijn voor de gezondheid, maar vooral de ervaring van koude lucht buiten en heerlijk warm water om met z’n drieën in te zwemmen was bijzonder prettig. Het was natuurlijk even spannend met Imme aangezien ze geen luier kon dragen. Het ging daarbij niet zozeer om de mogelijk vrijkomende geur, want sulfur ruikt toch al naar rottende eieren, maar het zou wat lullig zijn als er een drolletje voorbij komt drijven.

De afstand van kleedkamer naar buitenwater moest door de koude buitenlucht en dat leek voor Imme bijna teveel te worden. In het zwembad echter was ze een gelukkig prinsesje.

Myvatn

Auteur: Joris
31 augustus 2007

In Narfastadir blijven we in totaal drie nachten. Dit blijkt nodig, want er is nogal wat te zien hiervandaan. Gisteren de walvistocht vanuit Husavík, vandaag bekeken we het meer Myvatn, maar vooral de wandeltocht over Krafla, de Viti-krater en de mud-pots van Námafjall trok onze aandacht.

Krafla is in de jaren 70 nog 15 keer uitgebarsten. Vulcanologen verwachten dat Krafla ieder moment weer kan uitbarsten. Een gevarenbord begin jaren 80 trok zoveel toeristen dat ze het maar weggehaald hebben. Spannend om over zoveel zwart en nog steeds dampende grond te lopen. De omgeving is schitterend, overal om je heen zie je rookpluimen, ook van de mudpots en “stoomketels”.

Met nadruk: dit is geen regen of mist, maar komt regelrecht uit de (sissende) grond.

Bij Námafjall (ookwel Hverarönd) komt het kokende sulfurhoudende water omhoog met een temperatuur van 200 graden Celcius. Resulterend in nogal wat natuurgeweld. Mud-pots zoals hieronder, een grote oppervlakte door sulfur groengekleurde grond en “stoomketels”, zoals de onderste foto.

Overal om je heen… Oppassen dat we nergens in vallen.

Dit soort heuveltjes maken een enorm hissend geluid. Niet gek als je bedenkt dat continu stoom onder hoge druk omhoog wordt gestuwd. Hanke warmt zich op.

En probeert de weg te vinden.

De wandeling op Viti bleek vermoeiend voor Hanke. Er hing wat extra’s onder haar schoenen.

Akureyri > Myvatn

Auteur: Joris
30 augustus 2007

Op weg naar het oosten kwamen we langs Godafoss, een enorme massa water afkomstig van Vatnajökull stort zich hier weer een paar meters naar beneden op weg naar de oceaan.

Vandaag zijn we aangekomen in Narfastadir, vlakbij Myvatn. We hebben een tweede walvistocht gemaakt, ditmaal niet ten westen, maar ten noorden van IJsland: vanaf Husavik. We hadden al gespot Whitebeaked Dolphins en de Minke Whale, vandaag is daaraan toegevoegd de Pilot Whale. Het bleek een barre tocht te zijn. Het woei (een beetje) en gecombineerd met de regen was de gevoelstemperatuur best laag. Zelden heeft Joris het zo koud gehad. Imme daarentegen was goed ingepakt en heeft een deel van de boottocht in het ruim doorgebracht met mamma.

In Narfastadir ontdekken Joris en Imme een spinnewiel en besluiten Doornroosje na te spelen.

Stadur > Akureyri

Auteur: Joris
29 augustus 2007

Vandaag rijden we via Laugarbakki, Blönduós en Varmahlíd over snelweg 1 naar Akureyri. Onderweg stoppen we bij Glaumbaer, een soort openluchtmuseum van een boerderij waarin de mensen niet al te lang geleden nog leefden. Klein, vochtig en donker, de mensen moeten het zwaar gehad hebben in hun in turf ingepakte hut.

In een klein restaurantje eten we weer een IJslandse specialiteit: taartjes en gebakjes. Ze weten hoe ze die moeten maken. En aan de IJslanders te zien weten ze ook wat ze ermee moeten doen.

Wat ons inmiddels ook is opgevallen na enkele honderden kilometers rijden, is dat ze overal golfcourts hebben. Op de gekste plekken vind je wel een paar holes.

Vandaag proberen we ook een vliegtuigje te charteren naar Grímsey, een eiland ten noorden van IJsland. Het ligt precies op de poolcirkel. Helaas is het toeristenseizoen afgelopen en wil niemand meer voor ons vliegen. Dan maar de botanische tuin bezoeken en uitgebreid lunchen. En een parkeerboete krijgen.

28 augustus 2007

Vandaag leert Imme piano spelen. Wat is interessanter: het speeltje op de piano of de toetsen?

Vanuit onze bed & breakfast Sudurbar vlakbij Grundarfjördur rijden we door naar Stykkishölmur. Hiervandaan maken we wederom een boottocht door de baai met zijn vele eilandjes en prachtige natuur. Halverwege de tocht wordt onderstaand metalen net overboord gegooid. Na 10 minuten over de bodem gesleept te zijn komt het weer gevuld boven. We krijgen verse zeester, zeeëgel en jacobschelpen te eten, terwijl de enorme krabben nog proberen te ontkomen.

Imme vindt het allemaal best en slaapt rustig verder.

Terwijl pappa verder ett.

Hanke geniet van de baai vanaf de vuurtoren van Stykkishölmur.

Een belangrijk deel van de dag zitten we in de auto naar Stadur onderin het Hrútafjördur. Dit vonden we niet erg na zo’n intense dag gisteren, bovendien was de omgeving schitterend. Het hotel echter was de minste van allemaal. Modern, goedkoop en we waren de enige gasten. We werden “gedwongen” in het tankstation aan de overkant te eten waar we konden kiezen uit vette hamburger BBQ en vette hamburger Deluxe. Snel slapen en morgen weer een mooie dag.

27 augustus 2007

De eerste “echte” vakantiedag, de zon scheen. Imme was al vroeg op, dus wij ook (later bleek dat iedere dag vroeg opstaan door Imme verwacht werd). De weg liep langs Eldborg, een oude krater, waar je op kon klimmen na een uurtje te wandelen.

IJsland is natuurlijk bekend om vele zaken, één daarvan zijn de IJslandse paarden, waar Imme op de tocht de krater op kennis mee maakt.

Bovenop de kraterrand bedacht Imme dat ze “nodig moest”, wij ook weer een ervaring rijker. Ook op de kraterrand hadden we een deja vu met onze schaduwen, ditmaal met Imme in ons midden.

Vandaag gaat de route verder over het schiereiland Snaefellsness, met op het uiterste puntje de enorme berg met gletsjer Snaefellsnessjökull. Via een moeilijk begaanbare Z-weg zijn we omhoog gereden om een stukje in de sneeuw te lopen.

Na de punt van het schiereiland komen we aan in Olafsvík, waar we 5 minuten voor vertrek aankomen om mee te kunnen op een Whale Watching boottocht. En jawel hoor: het is meteen raak. Overal Minke walvissen en witsnuit dolfijnen. Op onderstaande foto Imme met (de rug van) een Minke walvis.

Ondanks de ontspannen start van de dag beseffen we dat we razend veel hebben gedaan en gezien.

Reykjavik > Borgarnes

Auteur: Joris
26 augustus 2007

Zaterdag 25 augustus zijn we op een schappelijke tijd naar Schiphol gegaan. En aangezien IJsland geen zomer/wintertijd kent was het tijdverschil 2 uur (vroeger). De aankomsttijd was dus ook relaxed in de middag. We werden netjes opgehaald door een op ons wachtende taxi, waarna we met z’n drieën in de hotel”kroeg” zijn gaan zitten. Een bakje tortillachips heeft hier een nieuwe betekenis gekregen.

Vandaag hebben we de auto opgehaald bij het verhuurbedrijf om aan onze tocht te beginnen: met de klok mee bracht ons dat ten noorden van Reykjavik bij de eerste grote waterval: Glymur. Dit is met een hoogte van 198 meter de hoogste waterval van IJsland.

De wandeltocht was al meteen in de regen, maar wel spectaculair.

Helaas hebben we de waterval niet gehaald, omdat we over een smal en glad boomstammetje over een riviertje moesten. Niet het moment om met Imme te water te raken. Dus weer teruggegaan. Voor de goede kijker: op de foto kun je verderop in het dal links wel de waterdampwolk van de waterval zien.

Na een uitgebreide lunch in Borgarnes zijn we nog iets noordelijker gereden naar Ensku húsin, onze slaapplek voor de nacht. Ook hier een prachtige omgeving met veel stromend water en watervalletjes. Ondanks dat ons spartelende zalm was beloofd hebben we ze niet gezien.

Tijmen Ravesteijn

Auteur: Joris
19 augustus 2007

Sinds 15 augustus hebben we een neefje: Tijmen.

Vandaag zijn we bij hem, mamma Christel en pappa Rahul in het Sophia Kinderziekenhuis geweest.

We zijn erg blij voor Christel en Rahul.

High Tea

Auteur: Joris
11 augustus 2007

Nadat de gedragstherapeut (voor Lucas) ons van zeer goede raad had voorzien over het afleren van niet-gesocialiseerd gedrag richting andere honden, zijn wij naar Clingendael ge(bak)fietst met een bak vol vers gebak en zelfgemaakte scones voor een high tea.

Categorie

Archief