Myvatn


In Narfastadir blijven we in totaal drie nachten. Dit blijkt nodig, want er is nogal wat te zien hiervandaan. Gisteren de walvistocht vanuit Husavík, vandaag bekeken we het meer Myvatn, maar vooral de wandeltocht over Krafla, de Viti-krater en de mud-pots van Námafjall trok onze aandacht.

Krafla is in de jaren 70 nog 15 keer uitgebarsten. Vulcanologen verwachten dat Krafla ieder moment weer kan uitbarsten. Een gevarenbord begin jaren 80 trok zoveel toeristen dat ze het maar weggehaald hebben. Spannend om over zoveel zwart en nog steeds dampende grond te lopen. De omgeving is schitterend, overal om je heen zie je rookpluimen, ook van de mudpots en “stoomketels”.

Met nadruk: dit is geen regen of mist, maar komt regelrecht uit de (sissende) grond.

Bij Námafjall (ookwel Hverarönd) komt het kokende sulfurhoudende water omhoog met een temperatuur van 200 graden Celcius. Resulterend in nogal wat natuurgeweld. Mud-pots zoals hieronder, een grote oppervlakte door sulfur groengekleurde grond en “stoomketels”, zoals de onderste foto.

Overal om je heen… Oppassen dat we nergens in vallen.

Dit soort heuveltjes maken een enorm hissend geluid. Niet gek als je bedenkt dat continu stoom onder hoge druk omhoog wordt gestuwd. Hanke warmt zich op.

En probeert de weg te vinden.

De wandeling op Viti bleek vermoeiend voor Hanke. Er hing wat extra’s onder haar schoenen.

Laat een comment achter